TOMOGRAFIA KOMPUTEROWA, metoda badania radiologicznego, pozwalająca uzyskać obrazy przekrojów poprzecznych organów pacjenta, odznaczająca się b. dużą rozdzielczością. W metodzie tej wiązka promieniowania rentgenowskiego, którego źródło obraca się wokół pacjenta, przenika przez badany organ; promieniowanie, które nie zostało pochłonięte, jest wychwycone przez pierścień detektorów. Specjalne procedury mat. rekonstrukcji obrazów w programie komputera, będącego częścią urządzenia, pozwalają na wykonanie mapy współczynników pochłaniania promieniowania rentgenowskiego badanego organu w wielu płaszczyznach. W tomografii komputerowej otrzymuje się obraz gęstości tkanek w warstwie przekroju poprzecznego badanego organu o grubości kilku milimetrów (na ekranie monitora lub wydruku); obróbka komputerowa pozwala na przestrzenne odtworzenie struktury danego organu. Tomografia komputerowa umożliwia diagnostykę części miękkich, w tym narządów wewn. (mózgu, wątroby, nerek, trzustki, śledziony). Twórcy tomografii komputerowej (G.N. Hounsfield i A.M. Cormach) 1979 otrzymali Nagrodę Nobla.

 Serwisy internetowe - nauka jazdy gdańsk - Noclegi w warszawie